شیوا روشنی

عضویت در خبرنامه

نوشته‌های پیشین

شهریور ۱۷, ۱۴۰۲ (فرمت تاریخ آرشیو روزانه)

ساعت حوالی ده صبح است. بیدار که می‌شوم صفحات صبحگاهی را می‌نویسم. از وقتی که محاوره‌ای می‌نویسم راحت‌ترم و خیلی برای نوشتن صبح تقلا نمی‌کنم یا فرار نمی‌کنم، اصلا بدون هیچ مقاومتی سر قرارم با خودم حاضر می‌شوم. این نشانه خوبی نیست؟! قبلا برای اینکه به زبان معیار نوشتن عادت کنم سعی می‌کردم کتابی بنویسم. اما انگار صفحات صبحگاهی اگر کتابی باشد کارکرد درست خودش را ندارد. شاید به این دلیل که آدم می‌رود توی فاز نصیحت و لباس پدر و مادر و معلمش را می‌پوشد یا….