شیوا روشنی

عضویت در خبرنامه

نوشته‌های پیشین

شیر کلمات

چند شبی هست که به سفارش مامان بادام‌های سهیه‌ی روز بعد را _ البته که بیشتر از بیست‌ویکی_ توی آب خیس می‌کنم. فردا روز آنها را شیرشان می‌کنم؛ شیر بادام. توی یک ماگ سبز با پایه‌کوتاه و کم سطح‌مقطع. بادام‌ها را با دندان دو نصف می‌کنم تا پوستشان راحت جدا شود. بعد که با آب توی میکسر ریختم شیر تحویلم داد با سلفون می‌پوشانمش و توی یخچال می‌گذارم.

بادام خودش خوشمزه است و شیرش خوشمزه‌تر. به این نوشته‌ها و این کلمات فکر می‌کنم. دارم کلمات را اینجا می‌خیسانم که روزی ازشان شیری درست کنم؛ جستاری شاید یا مموار.

کی؟ رامبد خانلری گفت خودم زمانش را متوجه می‌شوم. کلمات خیس خورده را شیر می‌کنم. شیر بادام که خوشمزه است. لابد جستار من هم از این کلمات خوشمزه‌تر می‌شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *